Schaarste - Joep van Rijnsoever


”Ons gezin was Rotterdam ontvlucht na het grote bombardement. We zochten een veilig heenkomen in Eindhoven waar we nog een hele tijd in relatieve rust en veiligheid hebben doorgebracht. We merkten dat er een steeds groter gebrek aan voedingsmiddelen kwam. Steeds meer zaken, zoals vet en boter, waren alleen nog op de bon te verkrijgen. Toen had je ijzeren koekenpannen. Normaal roestten ze niet doordat er regelmatig vet in werd gebruikt. Ik herinner me dat mijn moeders koekenpan helemaal geroest was, omdat er te weinig vet was. Echt honger hebben we nooit gehad dankzij onze onvolprezen dagelijkse ‘zemelenpap’, gemaakt van rogge die ik zelf had geoogst. In Brabant werd veel rogge verbouwd. In de oogsttijd werden schoolkinderen, waaronder ikzelf, ingezet om mee te helpen bij de oogst ervan. Als beloning mochten we een portie rogge meenemen naar huis. Lekker was de pap die mijn moeder ervan maakte niet, maar bloembollen of suikerbieten eten zoals in het westen hebben we nooit hoeven doen.“ - Joep van Rijnsoever

“Wij kinderen liepen op kleppers, want echte schoenen waren niet meer te krijgen. De klepper was een houten schoen, een soort sandaaltje, gemaakt van canvas en houten reepjes. Het was voorzien van een klein hakje waardoor je voet toch enige bewegingsvrijheid had. Ik heb zelfs nog schoenen van papier gehad.” - Wies Lamers

Schaarste

Ook in dit thema