Bevrijding - Els Heuvelink


Tekenaar: 

“Ik heb mijn jeugdjaren, ook tijdens de Tweede Wereldoorlog, als redelijk onbezorgd ervaren. Gezegd moet worden dat mijn moeder een erg flinke vrouw was, die nooit enige angst heeft getoond. Het weerzien met mijn oude tekening haalt een belangrijke herinnering naar boven. Op een dag ontdekte mijn vader dat alle dikke bomen langs onze straat in Geldrop een band van springstof om de stam hadden. Er kwamen zwetende, sjokkende in plaats van marcherende soldaten langs. De sirenes begonnen te loeien en wij moesten snel de kelder in. Buiten hoorden we Duitse officieren brullend bevelen geven. Het was een vreselijk geschreeuw dat maar aanhield. Mijn vader hield het op een gegeven moment niet meer uit en is stiekem en heel voorzichtig gaan kijken. Even later kwam hij struikelend de kelder weer in om te vertellen dat er twee kanonnen tussen de eikenbosjes naast ons huis stonden, gericht op Eindhoven en …op ons huis! 

Op de tekening is het landschap vriendelijk zoals ik het altijd heb ervaren. De dreiging kwam van de soldaten en dat vreselijke Duitse geschreeuw. Maar zelfs dat verbleekte, omdat er plotseling midden in de nacht stilte ontstond. Een stilte die nog adembenemender was dan de herrie. We luisterden en wachtten en wachtten…Tegen de ochtend was het nog steeds doodstil en ik ben samen met mijn vader heel voorzichtig gaan kijken. Ze waren gevlucht, de vijanden, de schreeuwers, de moffen. Het was het begin van een mooie heldere dag. Toen pas begreep ik het verschil tussen oorlog en vrede!” - Els Heuvelink

Bevrijding

Ook in dit thema