Achter prikkeldraad - Mieke van Hout

Tekenaar: 

“Ik heb kamp Adek op West-Java getekend. In dit kamp hebben we ongeveer negen maanden doorgebracht. Daarvoor hebben we ongeveer een jaar in het gevangeniskamp Tangerang gezeten. We, dat zijn mijn moeder en haar zes kleine kinderen. Ik was de oudste. Mijn vader, die voor het gouvernement werkte, was na de Japanse inval gevangen genomen en voor dwangarbeid naar Japan overgebracht. We sliepen allemaal op een plank zoals je dat hier op de tekening ziet. We hadden 3,5 meter vloerruimte tot onze beschikking, een halve meter per persoon. Andere bewoners keken met scheve ogen naar ons, omdat we met veel kleine kinderen waren en daarom relatief veel ruimte hadden. De afgebeelde tafel en stoel is ‘wishful thinking’ geweest, want die hadden we echt niet. De situatie in het kamp was erg slecht. We leden honger, want voedsel was er nauwelijks. Het hoogtepunt van de week was de pap die we op zondag kregen, blubberpap. Daar hadden we een liedje op gemaakt: Op zondag krijgen we altijd blubberpap, neem dus daarom maar gauw een hap, van die lekkere blubberpap…Het was een grijze behangselplakachtige substantie. Maar het was een feest, omdat we eens per week ten minste het gevoel hadden dat we onze buik vol hadden. 

Vernederend was dat we dagelijks moesten buigen voor de Japanners. Een keer, bij wijze van straf, werd mijn broertje in de brandende zon vastgebonden aan een paal. Hij moest daar een hele poos staan. Mijn moeder bleef maar zeggen: ‘niet huilen, niet huilen.’ Met veel respect en bewondering denk ik aan haar terug. Ondanks haar eigen slechte lichamelijke conditie en de ellendige situatie probeerde ze er het beste van te maken. Ze maakte zelfs kleine cadeautjes voor ons. Voor mij maakte ze van een lapje stof een popje. Mijn moeder bleef altijd de moed er in houden: “Morgen is de oorlog over“, zei ze steeds. Met de val van de atoombommen op Nagasaki en Hiroshima kwam er een einde aan onze gevangenschap. Had die enkele maanden langer geduurd, dan was ons gezin zeker niet compleet naar Nederland teruggekeerd.” - Mieke van Hout

Achter prikkeldraad

Ook in dit thema